خب فکر کنم وقتش است که این لوس بازی ها را کنار بگذارم و به این بادوم تنها و بی صاحاب رسیدگی کنم! بعله ما مدتی به شدت دچار خوددرگیری و دیگران درگیری بودیم و برنامه هایمان به شدت قاطی و گاها پاطی شده بود. حتما بعد از این همه مدت که باهم بلاگ بازی کرده ایم به این نتیجه رسیده اید که در زمانیکه چندین کار را باید با هم انجام دهم همه را در یک حرکت انتحاری کنار می گذارم! این می شود که گند می زنم به تز و GRE , تافل و مقاله و خلاصه هرچه که دم دستم است، من الجمله این بادوم سرپناه. البته که ما به خاطر آن 520 هزار تومانی که هزینه ی آزمون دادیم و چهار جلسه (دقیقا چهار جلسه) کلاس تافلی که رفتیم، خودمان را با هزار زحمت راضی کردیم که برویم سرجلسه که آن هم به میمنت دخالت خانوم مراقب گند زده شد به قسمت Writing و استرس ناشی از Speaking نتیجه ی 84 را برای ما رقم زد! خب می دانید که این نمره برای تافل به درد جرز دیوار هم نمی خورد و صد البته برای بنده ای که هفته ی آخر شهریور تصمیم گرفت که ibt بدهد خب نمره ی ایده آلیست. بعله، ما خودمان خیلی بیشتر از شما می دانیم که اینها به شما هیچ ربطی ندارد و ما آنها را صرفا برای تسکین دل خودمان گفتیم. و اگر شما دارید می پرسید که بعد از این همه مدت که ما گم و گور شده بودیم، باید غرولندهای بنده را بخوانید، بدانید که پاسخ شما مثبت است!

در ضمن، نه تنها هیچ یک از اساتید جواب ایمیل های ما را درست و حسابی نداده اند، بلکه مدارکمان هم برای یک دسامبر که می کند به عبارتی 14،15 روز دیگر، آماده نمی شود و ما کلا یک سری از دانشگاه ها را از میان برداشتیم، من الجمله استنفورد! درست که دانشگاه فوق الذکر تافل 110 می خواهد ولی ما می خواستیم با ایرانی بازی خودمان را آنجا جا کنیم که ظاهرا نمی شود!

لطفا به موارد فوق اضافه کنید که از دوشنبه ساعت 2 نیمه شب ما مورد حمله از سمت یک ویروسِ گلاب به روتون هم واقع شدیم که تا به اکنون ما را  اسیر خودش کرده است و ما دائم در حال خوردن قرص های ضد تهوع هستیم و معده مان از پذیرفتن هرگونه خوراکی ممانعت به عمل می آورد!

در انتها ما فردا به منزل می رویم.

و در انتهای انتها دلمان برای این بلاگ نازنینمان تنگ شده بود.

انتهای انتهای انتها برای همه شما نیز

| 90/09/05 | 0:21 | مه سا بادوم| |